Πάσχα στο χωριό
Ιστολόγιο | The Greek Blog series:
A monthly blog article in Greek for students of the Greek language.
Ένα μηνιαίο άρθρο στα ελληνικά για μαθητές ελληνικών.
Maybe the greatest and most important celebration of Greeks all over the world is Easter. For the Easter traditions we talk more on this article on the main Blog. But today, we’re travelling together where most Greeks prefer to spend this holiday: “στο χωριό τους”, to “their village”, meaning the village the family originates from, before the massive immigration to the big cities took place, back in the 60s.
Γιορτάζουμε 3 χρόνια! Χρόνια Πολλά Greek at Heart Community! Και καλό Πάσχα!
Βάζω στοίχημα ότι όταν σκέφτεσαι την Ελλάδα, σκέφτεσαι όμορφες παραλίες και νησιά. Σήμερα, όμως, θα επισκεφτούμε ένα χωριό στα βουνά των Τζουμέρκων, το Βουργαρέλι, το οποίο βρίσκεται βορειοανατολικά της πόλης της Άρτας, στην Ήπειρο (χάρτης).
Μέχρι πριν από μερικές δεκαετίες, το χωριό είχε χιλιάδες κατοίκους. Τώρα πια, οι μόνιμοι κάτοικοι είναι περίπου 300. Έτσι, στις διακοπές, τα παιδιά και τα εγγόνια επιστρέφουν από τις πόλεις στον τόπο καταγωγής των παππούδων.
Η πέτρινη πλατεία του χωριού γεμίζει ξανά με κόσμο που συναντάει συγγενείς και φίλους. Όπως στα περισσότερα χωριά της Ηπείρου, η πλατεία έχει πλατάνια, μία μεγάλη εκκλησία, το παλιό σχολείο και τα καφενεία.
Όπως λέει η παράδοση, τη Μεγάλη Παρασκευή “ο ουρανός κλαίει”, έτσι η βροχή είναι συνηθισμένη αυτή την εποχή. Το χωριό είναι χτισμένο στα 800 περίπου μέτρα και συνήθως κάνει κρύο την άνοιξη.
Αφού βάψουμε τα αβγά τη Μεγάλη Πέμπτη και αφού ψήσουμε τα παραδοσιακά κουλουράκια, ετοιμαζόμαστε για τον Επιτάφιο, τη Μεγάλη Παρασκευή. Πάντα οι γυναίκες στολίζουν τον Επιτάφιο με τα μωβ λουλούδια της πασχαλιάς που φυτρώνει στις αυλές των σπιτιών. Τα αναμμένα κεράκια μέσα στην ήσυχη, κρύα νύχτα, η μυρωδιά της πασχαλιάς και η ψαλμωδία στο παλιό μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου, είναι από τις πιο όμορφες στιγμές του Πάσχα.
Το Μεγάλο Σάββατο τη νύχτα, πάμε ξανά στην εκκλησία για να γιορτάσουμε την Ανάσταση. Όταν ο παπάς ψάλλει “Χριστός Ανέστη” τα μεσάνυχτα, τα βεγγαλικά φωτίζουν τη νύχτα. Ανάβουμε τις λαμπάδες μας με το Άγιο Φως και συγγενείς και φίλοι αγκαλιάζονται και φιλιούνται σταυρωτά. Ευχόμαστε “Χριστός Ανέστη!” - και ο άλλος μάς απαντάει “Αληθώς Ανέστη!” Όταν γυρίζουμε στο σπίτι κατά τη 1 τη νύχτα, τρώμε τη μαγειρίτσα και τσουγκρίζουμε τα κόκκινα αβγά.
Την Κυριακή, η μυρωδιά από το παραδοσιακό αρνί στη σούβλα που ψήνεται από το πρωί και η ηπειρώτικη μουσική με το κλαρίνο, σημαίνει ότι είναι πράγματι Πάσχα! Το μεσημέρι όλη η οικογένεια τρώει στο σπίτι της γιαγιάς και του παππού τα πιο νόστιμα φαγητά και φυσικά τις ηπειρώτικες πίτες, που είναι - κατά τη γνώμη μου - οι καλύτερες της Ελλάδας.
Πάνω από το χωριό, τα βουνά φωτίζονται από τον ήλιο της άνοιξης. Η επιστροφή στο χωριό δεν είναι μόνο διασκεδαστικές διακοπές, αλλά και η σύνδεση με τον κύκλο της ζωής, με τη βεβαιότητα ότι η άνοιξη έφερε και πάλι την ανάσταση.
Ευχαριστώ για την ανάγνωση!
~ Δανάη
Για πες:
Έχεις περάσει ποτέ το Πάσχα στην Ελλάδα; Αν ναι, πού;
I’d love to read your reply in the Comments section, below!
